Ένα αγρόκτημα που είναι ακόμη αγρόκτημα
Δεκαπέντε εκτάρια ανάμεσα στο Ourique και τους λόφους, δύο ασβεστωμένα σπίτια, ένα πέτρινο αλώνι και μια δουλειά που δεν σταματά μόνο επειδή ήρθαν επισκέπτες.
Η γη
Το κτήμα είναι δεκαπέντε εκτάρια και σχεδόν όλο κάτι δίνει. Ο ελαιώνας είναι το παλαιότερο κομμάτι και η πιο βαριά δουλειά, έξι εβδομάδες τον χρόνο που όλα τα άλλα περιμένουν. Το περιβόλι είναι ανάμεσα στα δύο σπίτια: σύκα, πορτοκάλια, λεμόνια, ρόδια, κυδώνια και μια αμυγδαλιά που ανθίζει τον Φεβρουάριο και είναι το πιο όμορφο πράγμα που συμβαίνει εδώ τον χειμώνα.
Η λιμνούλα είναι μικρή, περιτριγυρισμένη από καλάμια και όχι για κολύμπι. Εκεί πίνουν νερό οι ερωδιοί και εκεί μένει η ομίχλη ως τις οκτώ το πρωί. Για κολύμπι υπάρχει η πισίνα, στην άλλη πλευρά του αλωνιού.
Τα ζώα
Οι κότες κυκλοφορούν ελεύθερες τη μέρα και πάνε μόνες τους για ύπνο το σούρουπο. Τα πρωινά αυγά ανήκουν σε όποιον τα μαζέψει, και πάντα υπάρχει ένα παιδί που φτάνει πρώτο.
Τα γαϊδούρια είναι δύο, στο μαντρί δίπλα στο αλώνι. Δεν είναι για ιππασία. Είναι για βούρτσισμα, για καρότα και για να τα πηγαίνεις βόλτα ως τον ελαιώνα με τον μόνο ρυθμό που τα ενδιαφέρει.
Το συνεργείο
Σε ένα κτήμα είκοσι λεπτά από την πλησιέστερη πόλη, ένα συνεργείο δεν είναι πολυτέλεια: είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα τρακτέρ που μένει ακινητοποιημένο ένα απόγευμα και σε ένα που μένει τρεις εβδομάδες. Το δικό μας έχει πάγκο εργασίας, μέγγενη, γρύλο, τρίποδα, κομπρεσέρ και αρκετά εργαλεία για τις περισσότερες δουλειές.
Και αφού είναι εδώ, είναι ανοιχτό σε όσους μένουν εδώ: για ένα τροχόσπιτο που χτυπάει, μια μοτοσικλέτα που θέλει αλλαγή λαδιών, ένα ποδήλατο με σπασμένη ακτίνα. Δεν χρεώνουμε γι’ αυτό και δεν είμαστε εξουσιοδοτημένο συνεργείο. Είμαστε απλώς άνθρωποι που έχουν τα εργαλεία και δεν βλέπουν λόγο να τα κλειδώνουν.
Τα σπίτια
Είναι δύο, ασβεστωμένα, με τη μπλε *barra* βαμμένη γύρω από τη βάση, όπως γινόταν πάντα. Το Casa Grande έχει δύο υπνοδωμάτια και την κοινή κουζίνα με ξυλοκουζίνα και όλα τα υπόλοιπα. Το Casa do Lagar έχει τα άλλα δύο, το ένα με έξοδο κατευθείαν στη λιμνούλα.
Ανάμεσά τους είναι η eira: πέτρα, σκιά στο τέλος της μέρας και το μακρύ τραπέζι όπου όλοι καταλήγουν να δειπνούν.
Πώς προσπαθούμε να κάνουμε τα πράγματα
- Νερό από τη δική μας γεώτρηση, με μετρητή· ξέρουμε ακριβώς πόσο καταναλώνεται και το λέμε σε όποιον ρωτήσει.
- Ηλιακοί συλλέκτες για ζεστό νερό και στα δύο σπίτια.
- Ό,τι βγαίνει από την κουζίνα και τον κήπο γίνεται κομπόστ· επιστρέφει στο περιβόλι.
- Το λάδι, τα φρούτα και τα αυγά είναι δικά μας. Τα υπόλοιπα τα αγοράζουμε στο Ourique, όχι σε σούπερ μάρκετ δίπλα στον αυτοκινητόδρομο.
- Χωρίς πλαστικά μιας χρήσης στα δωμάτια. Σαπούνι σε επαναγεμιζόμενα δοχεία, γυάλινα μπουκάλια, πόσιμο νερό βρύσης.
Δεν δημοσιεύουμε αριθμούς που δεν έχουμε μετρήσει. Όταν οι μετρητές μάς δώσουν στοιχεία ενός ολόκληρου χρόνου, θα μπουν εδώ.
- Έκταση
- 15 ha
- Σπίτια
- 2
- Υπνοδωμάτια
- 4
- Άτομα
- 10
- Πισίνα
- Εξωτερική, Μάιος–Οκτώβριος
- Ζώα
- Ευπρόσδεκτα
- Πρόσβαση
- 2,8 χλμ χωματόδρομος
- GPS
- 37.7072848, -8.4594077
- RNAL
- 61/AL
Ταινία του Monte da Portela Nova
Με ποιον μένετε
Portela Nova
Ζούμε εδώ. Δεν υπάρχει ρεσεψιόν ούτε τηλεφωνικό κέντρο. Γράψτε, καλέστε ή στείλτε μήνυμα — απαντάμε εμείς, την ίδια μέρα, στα πορτογαλικά, αγγλικά και με πολλές χειρονομίες.